منبع: خالی‎نیوز

• از 4Shared دانلود کنید.

ولی خب، دورانی بود برای خودش!

حالا جریان این ویدیوی عزاداریه تو بندرعباسه که همه‌جا پخش شده…. مردم همون مردمند. انتظار بهتر شدن اوضاع رو که نمیشه داشت. دیگ آشی‌ه که همه دورش جمع شدیم و داریم میل میکنیم.

غیر از بیشتر دانشجویان که نزدیک  به یکساعت را برای جواب دادن به سوال صرف کردند. فقط یک نفر، بعد از گذشت چند ثانیه از جایش بلند شد، و برگه را به استاد برگرداند. استاد، نگاهی کنجکاوانه به برگه دانشجو انداخت تا پاسخش را بخواند. اما در جایی که باید جواب را میخواند، با سوال دیگری مواجه شد: کدام صندلی؟!

طبق آخرین آماری که رییس یکی از ارگان‌ها داده بودٰ بیش از 17 میلیون ایرانی اکانت فیسبوک دارند. این رو که خوندم، فکر کردیم با چند تا از بچه‌های کشورای دیگه یه پرسشنامه دانشجویی راه بندازیم واسه یکی از واحدهای درسی‌مون که ببنیم این جریان استفاده از فیسبوک تو ایران از چه قراره. اونهایی که فیسبوک کافه رو دنبال میکنن شاید یادشون باشه این تحقیق رو . نمیخوام وارد جزئیات اون تحقیق بشم که خب نیاز به مقایسه‌های دقیق با بیس‌لاین‌های جهانی داره و شاید در جای مناسبش، کاملتر راجع بهش بحث کنم.  از اون تعداد 17 میلیون اگه  فرض بگیریم که 3 میلیونش خارج از کشور باشند و 4  میلیونش هم اکانت‌های دوم کاربرا باشه بازم میمونه 10 میلیون کاربر داخل ایران که با وجود فیلترینگ دارن از فیسبوک به نحوی استفاده میکنند. خب، یه سریشون اکثر ساعتای روز تو فیسبوکن، یه سریشون هفته‌ای یکی دوبار بقیه هم به نسبتهای دیگه….

چیزی که تو این تحقیق جالب بود این بود که ظاهراً ایرانی‌های داخل ایران اصلاً روی فیسبوک به عنوان event organiser حساب نمی‌کنند. فقط 5 درصد از شرکت کنندگان در اون تحقیق گفتند که از فیسبوک واسه دور هم جمع کردن دوستانشون تو یه جمع خصوصی استفاده میکنند. دلیلش رو هم میشه تقریباً‌ حدس زد. اگه از یه جمع ده نفره، دو نفر هم از فیسبوک استفاده نکنند و سه تای دیگه هم دیر به دیر فیسبوکشون رو به دلایل مبرهن برسن چک کنند، عملاً‌ تضمینی باقی نمیمونه که مدعوین اصلاً‌ در جریان برنامه‌ی مذکور قرار بگیرن.

متاسفانه در مورد اون جریان مطلع شدن از تولد دوستان رو تو انگیزه‌های احتمالی استفاده از فیسبوک نگذاشتم و از شرکت‌کنندگان هم به غیر از یک نفر، کسی دیگه این موضوع رو به لیست اضافه نکرد. اما حدسم اینه که به دلیلی مشابه موضوع event زدن، کاربران داخل ایران روی مطلع شدن از تاریخ تولد دوستان هم خیلی حساب نکنند. چون تعداد نسبتاً‌ بالایی از کاربران ایرانی اینترنت اصلاً تو فیسبوک نیستند، و دوم اینکه اگه به دلایل واضح، نتونید فیسبوکتون رو واسه یه هفته چک کنید، احتمالش میره که تولد مهمترین دوستاتون رو یادتون بره!

امممم…راستی چند روز یش تو خبرها خوندم که آموزش و پرورش، معلم‌های مدارس رو از داشتن اکانت تو فیس‌بوک منع کرده… به شدت معتقدم با در نظر گرفتن تعداد بالای دانش‌آموزان کاربر فیسبوک، این تصمیم عملاً یک مسیر ارتباطی سالم و مفید برای جلو بردن اهداف آموزشی رو که اون رسمیت محیط داخل کلاسها رو هم نداشته باشه، میبنده که خب، مسلماً اتفاق مطلوبی نیست. به هرحال که دانش‌اموزهایی که فیسبوک دارند که به استفاده از این شبکه اجتماعی ادامه میدن، حالا معلمها اکانت داشته باشن یا نداشته باشند!‌ حالا اینکه چه توجیه منطقی پشت این ممنوعیت هست و چقدر اون هدفی که مسئولین مذکور از این تصمیم داشتند برآورده میشه، عالمان دانند!

یه نمونه قدیمی از این خواننده‌ها وحید حاجی‌تبار ه که با دو آلبوم پاپی که اوایل دهه 80 به بازار فرستاد، تا حدی اسم خودش رو بین دوستداران موسیقی وطنی مطرح کرد. اگه اشتباه نکنم عشقهای دروغین اسم آلبوم اولش بود و دومی رو هم یادم نیست! ولی چیزی که از بخصوص از آلبوم اول به یاد دارم، دو سه قطعه‌ی پخته و قابل تحسینی بود که وحید در اون آلبوم اجرا کرده بود. یکی از اینها “توی مهتاب” نام داشت و قطعه‌ی آکوستیک نسبتاً کوتاه ولی زیباییه که ترانه‌ی ساده و صدای واقعاً منحصر به فرد وحید، اون رو به یک اثر ماندگار تبدیل کرده. هنوز بعد از هفت هشت سال، هر وقت که این آهنگ رو گوش میدم، به خودم میگم که این یه اثر کاملاً متفاوت از تمامی آثار موسیقی پاپ‌ی هست که تابحال در ایران ساخته شده. از اون قطعاتیه که توی یه مهمونی مختصر و مفید، هرکسی که کمی به گیتار وارد باشه میتونه بخونه و فضا رو عاشقانه بنماید به جان خودم !

متاسفانه‌ی آلبوم دوم وحید اصلاً به خوبی آلبوم اولش در نیومد و عملاً به سطحی از ابتذال که در عمده آثار پاپ داخل ایران وجود داره سقوط کرد و باعث شد وحید، بخش بزرگی از مخاطبانی محدود که از آلبوم اول جمع کرده بود رو از دست بده و شاهد آلبوم جدیدتری از او نباشیم.

فکر نمیکنم خواننده‌اش عملاً علاقه‌ای به برگشتن به بازار موسیقی داشته باشه. (یا شاید هم با یه اسم دیگه برگشته من خبر ندارم!). برای همین آهنگ توی مهتاب رو برای دانلود میذارم اینجا با این امید که باز هم شاهد چنین آثار به قول صدا و سیمایی ها “فاخر” ی ذر موسیقی pop مون باشیم.

حالا بماند که یه بار که هواپیمایی بلاروس رو سوار شده بودم هم ملت روس واسه تاچ‌دان تو مینسک هم کلی واسه خلبان دست زدن! که این نشون میده که ظاهراً یه مشکلات فجیعی هست با این طیاره‌های روسی که ملت ملتفند که پرواز باهاشون، کاریست بس مشکل و خلبان‌هاشون قابل‌احترام!

از اینا که بگذریم، خود هواپیماش، تر تمیز بودهاااا…! آلمانی بود ، بلیطش هم مفت! بعد فکرش رو بکنین، یه اسنک ملس و گنده دادن به اضافه دو سری درینک انتخابی! (قهوه، چایی، آب‌سیب، آب‌پرتقال و…) واسه یه پرواز حدود دو ساعته! فکر نکنین حالا چون ایران‌ایر هم از این سخاوت‌ها به خرج میده، واسه مسافرای بقیه ایرلاین‌ها هم نرماله که یه صبحونه عصرونه چیزی بخورند تو طول پرواز. نه! همچین چیزایی هم نیست! حداقلش که این اسکاندیناویای خسیس که تو پروازاشون واسه آب خوردن هم پول میخوان، چه برسه به اسنک و غیره. اون رایان ایر هم که به پروازهای به شدت ارزونش معروفه که خب، تٌف هم نمیده! واسه همین وقتی که شروع کردن به پخش اسنک‌ها، این خانوم سوئدی که جلوی من نشسته بود، با شک و تردید دستش رو دراز کرد که اسنک رو بگیره و همونجا هم پرسید “امممم…مجانیه؟”!!

یک نکته دیگه هم میمونه که بنویسم و برم بخسبم، اینه که دوران بلیت چاپی واسه هواپیما هم عملاً به سر رسیده و من که از یکی از این وبسایت‌های ترد پارتی بلیتم رو خریده بودم، حتی زحمت پرینت کردنش رو هم به خودم ندادم! فقط  رفتم گفتم به فلان اسم رزرو کردم، اینم کارت شناساییم؛ اونم کارت پرواز رو گذاشت جلوم گفت به سلامت! بماند که دستگاه‌های اتوماتیک چک‌این، همه جا هستند و کار رو به شدت راحت کرده‌اد، اگر آنلاین چک‌این نکرده باشید. کلاً از سرعت عمل در عصر تشنولوجی کیف کردم حسابی!

الان فیسبوک، نقش پسرخونده‌مو داره.

دارن هیز از مدت‌ها قبل و از طریق صفحه‌ی فیس‌بوکش، نوید آلبومی متفاوت از آثار قبلی‌اش را داده بود. اما بعضی‌ها از اینکه آن صحبت‌ها صرفاً حربه‌ای برای تبلیغ و فروش بهتر آلبوم باشد، نگران بودند. با وجود این، با بازار آمدن Secret Codes and Battleships به نظر می‌رسد تمام این نگرانی‌ها برطرف شده باشد.  آلبوم جدید دارن، واقعاً اثر خوبی از آب درآمده است و چهارسال انتظار بعد از آلبوم 24 قطعه‌ای The Delicate things we made که در سال 2007 به بازار آمد، این آلبوم جدید، طرفداران Darren Hayes را تمام و کمال راضی می‌کند. جدای از این، Secret Codes and Battleships را می‌توان نزدیکترین آلبوم به آثار Savage Garden هم دانست.

شاید سه Single اصلی آلبوم زا قبل از به بازار آمدن آلبوم، و از طریق فیس‌بوک کافه‌توهم دیده، یا شنیده باشید. Talk Talk Talk، Black out the Sun, و Bloodstained Heart هر سه جزو بهترین آثار پاپی هستند که در سال‌های اخیر شنیده‌ام. بخصوص Black out the sun که دارن هیز از ابتدا برای Leona Lewis نوشته بود و شاید اگر این خواننده آن را اجرا می‌کرد، صرفاً‌ به خاطر شهرت لوییس، میتوانست به یکی از هیت‌های مهم سال تبدیل شود. اما خوشبختانه این اتفاق نیفتاد تا کسی غیر از خود Darren Hayes‌ این اثر زیبا را اجرا نکند.

Sometimes all the words are unsaid
but you listen to them argue every night in your head

در بین سایر قطعات آلبوم، Nearly Love و Don’t Give up از آن قطعاتی هستند که نزدیکی خوبی با آثار Savage Garden دارند. God walking Into the Room با تمی که تا حدی وام‌دار قطعه‌ی Like a Prayer مدوناست و Stupid Mistake از آثار خوش‌ساخت آلبوم به شمار می‌روند و Rose با ترانه‌ی شنیدنی و اجرای خاصی که فقط از Darren Hayes می‌شود انتظار داشت یکی از بهترین‌های آلبوم محسوب می‌شود. موسیقی این قطعه را Walter Afanasief، آهنگساز Instaisable دیگر اثر معروف دارن هیز، ساخته است.

How would you spend your last night on earth?
would you kiss your enemies, say sorry first?
would you take enough time to say your last goodbyes?

آلبوم Secret Codes and Battleships بطور کلی تمی عاشفانه دارد و البته اثریست کاملاً‌ در سبک پاپ الکترونیک. اما نه مثل آثار تیپیکال این ژانر، مبتذل و کم‌ارزش که بعد از یکی دو هفته گوش دادن، به زباله‌دان تاریخ بروند. حتی ضعف‌هایی هم که در آلبوم می‌شود پیدا کرد، ذره‌ای آن را به سمت آثار بازاری و بنجل سبک پاپ سوق نمی‌دهند. ترانه‌های قطعات، همگی شنیدنی و بدون تاریخ مصرف هستند و همین باعث می‌شود که تا سالیان بعد هم شنونده، از شنیدنشان لذت ببرد. جدای از این، موسیقی مبتنی بر احساس و اجراهای حرفه‌ای Darren Hayes جای صحبتی در مورد موسیقی قطعات باقی نمی‌گذارد. هرچقدر که سه البوم قبلی Darreh Hayes (بعلاوه‌ی آلبوم اینترنتی او که در 2009 پخش شد) روی استفاده‌ی او از موسیقی الکترونیک تاکید می‌کردند، آلبوم Secret codes and Battleships‌ بهترین عناصر را از آن سبک موسیقی گرفته و استعداد دارن هیز را در عرصه‌ی پاپ به از زیر به سطح آورده است.

انتخاب بهترین آهنگ‌های آلبوم جدید Darren Hayes  کار اصلاً ساده‌ای نیست. اما انتخاب‌های کافه‌توهم اینها هستند:

• Black out the Sun
• Rose
• Stupid Mistake
• Talk Talk Talk

برای شنیدن دموی آلبوم Secret codes and Battleships‌  این ویدیو را ببینید.